Onlangs heb ik hem gemaakt, de reis van mijn leven!

Samen met mijn dierbare (mito)vriendin Joyce vertrok ik op 7 februari naar Amsterdam om daar te overnachten voor de grote reis zou gaan beginnen. Beide nog nooit naar de andere kant van de wereld geweest en beide nog nooit zo lang bij onze gezinnen vandaan. Met werkelijk geen idee wat ons allemaal te wachten stond daar in het verre Korea maar met heel veel zin in dit onbekende avontuur. Tien dagen alles loslaten, geen zorgen om en voor onze kinderen die normaal zoveel aandacht en zorg vragen. Tien dagen voor onszelf, verder niets......

Spannend was het om te gaan maar een avontuur is het geworden. Met hoofdletters!

Wat hebben we een waanzinnige tijd gehad daar. Natuurlijk staan die zes gouden medailles met stip bovenaan. Om nooit meer te vergeten. Medailles winnen betekent natuurlijk ook huldigen in het Holland Heineken House en ook daar waren we bij. Wat een feest, iedere avond opnieuw. Het werd vergeleken met carnaval maar (voor de Goorse lezers) wat mij betreft kun je het ook Schoolfeest in het klein noemen. Met dj Maus die de sfeer er in bracht en met waanzinnige optredens van Roel van Velzen en zijn band daarna. Vervolgens de huldigingen van de schaatsers door Roel en Mark Tuitert waarbij het dak van het HHH er ongeveer af ging. Dat het er gezellig was, ging als een lopend vuurtje rond waardoor er iedere avond meer nationaliteiten in het HHH aanwezig waren. De eerste avond alleen nog Nederlanders, daarna kwamen er Koreanen, Canadezen, Amerikanen, Polen, Duitsers, noem maar op. Nog nooit heb ik zo’n saamhorigheid meegemaakt en nog nooit heb ik de polonaise met zoveel verschillende mensen gelopen.

Ook bij de wedstrijden niet anders dan saamhorigheid en spontaniteit met bijvoorbeeld Koreanen die ons spontaan feliciteerden bij weer een gouden medaille.
Natuurlijk was ook de Schoolfeestvlag mee en ben ik met vlag vereeuwigd in de Gangneung Oval. Dat vervolgens een andere Nederlander van jou met vlag weer een foto wil maken omdat haar moeder 25 jaar in Goor woonde, is dan wel weer heel erg toevallig en leuk. Na de desastreuze 10 km van " onze" Sven waren we als Hollanders massaal verdrietig met elkaar. Ook dat werd gedeeld met elkaar. Sowieso kenden we na twee dagen zoveel andere fans, je komt elkaar immers overal tegen en we waren echt één grote schaatsfamilie. Zo leuk om te ervaren.

Verder waren wij als hollandse, in het oranje geklede schaatsfans zelf een attractie. Wilden wij graag op de foto met Koreaanse dames in prachtige traditionele kleding, wilden zij op hun beurt foto’s van ons maken. En ontelbare malen zijn we geïnterviewd. Bijvoorbeeld voor de Finse radio en voor de Amerikaanse televisie. Met twee hamvragen: hoe kan het toch dat Nederlanders zo goed zijn in schaatsen én is dat nu niet saai, zo’n vijf of tien kilometer? 

Verbaasd hebben we ons over de Koreaan zelf, over de cultuur én over de temperatuur in de huizen, bussen en treinen, minimaal 27 graden namelijk. Van zuinig stoken en een beter milieu hebben ze blijkbaar nog niet gehoord. 

Over het algemeen zijn Koreanen bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Zo konden we na die verschrikkelijke 10 km Heren geen bus of taxi terugkrijgen naar ons hotel. Toen we maar wilden gaan lopen, stopte er een auto met daarin twee Koreaanse dames die spontaan aanboden ons naar ons hotel terug te brengen. Met behulp van Google Translate konden we met elkaar praten en kwamen we erachter dat zij ook bij het schaatsen geweest waren en dat ze het geweldig vonden dat de Olympische Spelen in Pyeongchang/Gangneung gehouden werden. Van een vergoeding voor het wegbrengen, wilden ze pertinent niets weten. En dan die Koreaanse pensioneigenaar die ons en vier andere Nederlandse schaatsfans vervoerde in zijn auto naar het HHH omdat we het zo verschrikkelijk koud hadden, terwijl ook nog vier van zijn eigen gasten in die auto moesten. Met elf man in een personenauto, ik weet nu dat het kan. Gebeurtenissen die we nooit meer vergeten. 

Maar we troffen ook Koreanen die kortaf waren, opdringerig, grote fluimen op straat spuugden en al hevig smekkend en smakkend achter ons in de bus zaten.

We woonden niet alleen schaatswedstrijden bij want als je dan toch in Korea bent, dan wil je natuurlijk ook wat van de geschiedenis en cultuur zien. En dus gingen we ook nog een dag naar Seoul, zagen we prachtige paleizen en tempels, stonden we aan de Japanse Zee, bezochten we een Noord-Koreaanse onderzeeër gestrand aan de Zuid-Koreaanse kust in 1996 en leerden we over de geschiedenis van Korea in diverse musea.

Na tien dagen waren de knollen echt meer dan op en stapten we op 17 februari weer in het vliegtuig om terug te gaan naar huis. Acht uur terug de tijd in, terug naar onze gezinnen. De kinderen waren blij me weer te zien en de hond zwaaide zijn staart er ongeveer af. Heerlijk om zo thuis te kunnen komen na zo'n prachtige tijd. De reis van ons leven, we hebben hem gemaakt. Het was meer dan geweldig en we zullen er nog heel lang over na praten. Gelukkig hebben we de foto’s nog, heel veel foto’s…….#Zodoenwedat

   
 
 

Main Menu

Achtergrond info

Wat is er nu precies met Gerben aan de hand???
Gerben is 11 weken te vroeg geboren op 12 oktober 2004. Na de eerste zeer moeizame periode in het ziekenhuis leek er weinig aan de hand. Wel wisten we vrij snel dat Gerben doof was. Helaas kwam zijn motorische ontwikkeling niet of nauwelijks op gang en liet hij zeer veel ongecontroleerde bewegingen zien (dystonie).
Na ruim een jaar van onderzoek door de kinderneuroloog kwam eind augustus 2006 dan toch een diagnose en helaas niet zo'n gunstige. Gerben heeft een mitochondriale stofwisselingsziekte (een energiestofwisselingsziekte). De officiele naam is: mitochondriale encefalomyopathie. Het mitochondrion is een onderdeel van iedere cel in ons lichaam. Het is een heel klein, maar essentieel onderdeel van elke cel, omdat het ervoor zorgt dat er in de cel voldoende energie wordt gemaakt. Doordat er ergens in het mitochondrion een stofje mist, wordt er uiteindelijk te weinig energie aangemaakt in alle cellen van het lichaam. Dit heeft grote gevolgen!
Lees meer...

Join4Energy

 
Image
 

Join4Energy zamelt geld in om onderzoek en projecten te financieren die bijdragen aan het verlichten en oplossen van energiestofwisselingsziekten en de gevolgen daaarvan (kwaliteit van leven).

 
Meer weten? Stuur een mail aan Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .